Strach jest emocją o wrodzonym charakterze, pojawia się w sytuacjach realnego zagrożenia. Organizm zazwyczaj uruchamia wtedy swoją wrodzoną reakcję na strach - ucieczkę. W przypadku bardzo silnego strachu może nastąpić niekontrolowane i nieświadome wypróżnienie, co ma być pomocne w ucieczce (zmniejszenie ciężaru ciała). Może nastąpić także napięcie wszystkich mięśni - widoczne np. podczas uniesienia, zjeżenia włosów na głowie.

Najczęstszą przyczyną wystąpienia strachu jest hałas czy szmery oraz nowe, nieznane głosy. Strachu nie powoduje jednak poziom natężenia tych dźwięków a niespodziewane się ich pojawienie. Dodatkowo strach nasilany jest, gdy nieznane jest źródło tych dźwięków.

W odróżnieniu od strachu lęk nie jest bezpośrednio związany z zagrożeniem czy bólem. Związany jest z przewidywaniem nadchodzącego niebezpieczeństwa. Objawia się jako uczucie napięcia, skrępowania czy niepokój. Zazwyczaj towarzyszy mu nadmierne pocenie się, biegunka, moczenie się, mrowienie, drżenie czy zwiększony puls i częstotliwość oddychania.